Наш дом

Творчасць і праца

Творчасць і працаЗ самага дзяцінства я была натурай творчай. Спачатку я захапілася вершамі. Мае захапленне заключалася ў тым, што я іх пісала. Пісала, як і водзіцца, пра каханне, большасць маіх вершаў было прысвечана няшчаснага кахання да аднаго маладому чалавеку. Вось так я исписала некалькі тоўстых, як гаварыцца, свірнавы сшыткаў.

Если вам нужны нефритовые яйца купить, стоит заглянуть на этот сайт nefritovueyayca.optvostoka.com вы найдете нефритовые яйца купить отличного качества и по доступной цене.

Потым мяне пакінула натхненне. Можа быць, я не моцна усидчивая, можа, проста надакучыла, а можа, муза мяне пакінула, а можа, папросту прайшла першая закаханасць, і я кінула пакутаваць з-за непадзеленага кахання. Прычына так і застанецца загадкай, але гэта захапленне так і не стала для мяне родам майго занятку.

І з тых часоў я больш не спрабавала пісаць вершы. Праўда праз нейкі час я захапілася танцамі. Але гэты занятак надакучыла мне яшчэ хутчэй, чым паэзія і танцы я таксама закінула. А потым я пачала маляваць. Прычым маляваць выдуманыя пейзажы, сады. І як-то неўзаметку я пачала ствараць эскізы садовых дызайнаў. Праўда зразумела я аб гэтым значна пазней.

Аднойчы я ішла па вуліцы і паглядзела ў двор, які знаходзіўся з другога боку вуліцы. Я нават не ведаю чаму я гэта зрабіла, але як-то так атрымалася. Напэўна не своечасова павярнула галаву. Гэта быў велізарны двор нічым не загроможденный, вялікі ўчастак пустовавшей зямлі, якая (як мне падалося) проста мела патрэбу ў насаджэннях. У маім уяўленні адразу ўзнікла карцінка, як бы я аформіла гэты двор. Прычым усе да драбнюткіх падрабязнасцяў. Дрэвы, хмызнякі, кветкі, вінаград, кованые лавачкі ўздоўж дарожак, прычым для дарожак выкарыстала б гранітны друз, камяні раскіданыя паміж кустамі руж, невялікі фантанчык у цэнтры...

Калі я вярнулася дадому я ўзяла аловак, ліст паперы і пачала маляваць. Прычым малявала натхнена, эскізы атрымліваліся адзін цікавей іншага. Так я не заўважыла, як наступіла раніца. Са злегку чырвонымі вачыма я прыйшла на працу. Калегі адразу ж пацікавіліся чаму. Распавеўшы прычыну, я даведалася, што ў Кацярыны есць адзін знаемы таварыш, якога варта паказаць працы. Што я неўзабаве і зрабіла.

Мае тварэння Мікалаю адразу ж спадабаліся, і ен прапанаваў мне працу. Я пагадзілася. Бо гэта так цудоўна, калі робіш тое, што табе проста падабаецца, а за гэта яшчэ і грошы атрымліваеш. Прыступіць да працы я змагла адразу, як толькі вывучыла ўласцівасці матэрыялу, з якім мне прыйдзецца працаваць (камень, друз кошт якіх мне таксама спатрэбілася). Вось так нечакана мае захапленне перарасло ў любімае справа. Спадзяюся муза мяне не пакіне.